اياب و ذهاب [ 28 ] نموديم و به تقبيل آستان مقدس حضرت عصمت آيت ، خاتون قيامت حضرت زينب بنت فاطمه - سلام الله عليها - كه از شهر دمشق شام به سمت غربى تا آنجا تخمياً چهار ميل راه بود روانه شديم . وقتى كه از شهر خارج شديم چه تماشاها كه در آن قليل مسافت از خضرت بوستان‌ها و باغات و آبهاى جارى خصوصاً از درختهاى زيتون مجلسى كه سرتاپا زيتون داشتند و خدا در قرآن تعريف آن زيتون را مىفرمايد نموديم . وقتى كه به بقعهء طاهره - كه داراى گنبد طلا بود و تا سه ميل راه برق مىزد - رسيديم ، آن مكان و محل را از ميامن آن هيكل عصمت چون بهشت مجسم يافتيم . يك آبادى بسيار قشنگ با صفاى مختصرى ، داراى آب و هواى خوب ، تفرّجگاه مرغوب ، خصوصاً رواق مطهر كه از كثرت تزيين و زيادتى آيين ، از همّت تجار غيرتمند شيعه و از بركات و افاضات آن حضرت كه علانيه روايح قدسيهء كريمهء حضرت مرتضى در او استشمام مىشد ، افاضهء حيات جديده به ماها گرديد . بدون اختيار به مجرد تشرّف بهرواق مطهر ، تا چشم به مرقد منورش افتاد شطرى از مصائب جانگداز آن حضرت به طريق روضه شروع و صداى شيون از در و ديوار رواق مقدس بلند شد و همان ساعت يكى از رفقاى ما كه مبتلا به يك مرض مزمن در اسافل اعضا بود و از استعلاج آن مأيوس بود ، متوسّل به ذيل آن حضرت شد . هنوز پا از آستانش بيرون ننهاده شفا حاصل نمود . بعد از اداى مراسم عبوديت و زيارت با كمال تأسف رخصت